تحلیل یادداشت های وقف قرآن های خطی دوره صفویه درکتابخانه آستان قدس رضوی

موضوع: با توجه به گسترش فرهنگ وقف در دوره صفویه و بالابودن تعداد قرآن‎های وقفی این دوره به بارگاه منور رضوی، طی انجام این تحقیق به بررسی و پژوهش وقف نامه های این قرآنها از جنبه های مختلف پرداخته می شود.اهداف: بررسی و تحلیل ساختار و محتوای ادبی و فقهی، میزان فصاحت و بلاغت یادداشت های وقف در قرآن های خطی دوره صفویه در کتابخانه آستان قدس است.روش تحقیق: در پژوهش حاضر از روش پیمایشی با رویکرد توصیفی- تحلیلی استفاده شده و یادداشت وقف در ۶۶ نسخه خطی قرآن مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های تحقیق: بیشترین فراوانی در بکاربردن دیباچه با ۷۳% و کمترین آن با ۴۱% در بکاربردن جملات بعدیه است. تقریبا اکثر کاتبان وقفنامه ها در دوره صفویه مقید بودند که از عبارت دیباچه در ابتدای یادداشت استفاده کنند. حدود نیمی از یادداشت های وقف، دارای خطبه آغازین (حمدیه و تصلیه) است. به کار بردن این عبارت در ابتدای یادداشت وقف از آیین اسلام و مذهب تشیع رایج در دوران صفوی و احترام و علاقه به ائمه اثنی عشری نشات میگرفته است. نثر ادبی و روان با ۶۲% بیشترین فراوانی و نثر تحریری با ۹% کمترین فراوانی را داشته اند. بیشترین فراوانی. اکثر یادداشت ها دیوانی است و توسط دانشمندان، منشیان و کاتبان دربار نوشته شده و از فصاحت و بلاغت بسیار برخوردار است. در بیش از نیمی از یادداشت های وقف قرآن هدف وقف ذکر شده و اکثرا با عبارت « بجهت روضه مبارکه امام رضا (ع) » بر مکان وقف تاکید شده است

کلیدواژه ها:

یادداشت های وقف ، وقفنامه ، ساختار ادبی و فقهی قرآن ، نسخ خطی قرآن ، کتابخانه آستان قدس رضوی