طراحی مدل تجربه فیزیکی-دیجیتال هواداران بر رویدادهای ورزشی غوطه ور و پیامدهای وفاداری هواداران

مقدمه و هدف تحول دیجیتال در صنعت ورزش، ماهیت تجربه هواداران را از حضور صرفا فیزیکی به تجربه ای ترکیبی، تعاملی و غوطه ور تغییر داده است. در این میان، رویدادهای ورزشی غوطه ور با ادغام عناصر فیزیکی و دیجیتال، ظرفیت بالایی برای ارتقای ادراک، رضایت و وفاداری هواداران دارند. هدف پژوهش حاضر، طراحی و آزمون مدل تجربه فیزیکی–دیجیتال هواداران در رویدادهای ورزشی غوطه ور و بررسی پیامدهای آن بر وفاداری هواداران بود.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–تبیینی با رویکرد پیمایشی بود. جامعه آماری شامل هواداران رویدادهای ورزشی دارای تجربه تعامل با بسترهای فیزیکی و دیجیتال بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و بر اساس طیف لیکرت هفت درجه ای گردآوری شد و ۲۸۷ پرسشنامه قابل تحلیل به دست آمد. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی PLS-SEMو نرم افزار SmartPLS ۴ استفاده شد.نتایج: یافته ها نشان داد تجربه فیزیکی–دیجیتال هواداران تاثیر مثبت و معناداری بر ارزش ادراک شده، رضایت و وفاداری هواداران دارد. همچنین، ارزش ادراک شده و رضایت نقش میانجی معناداری در رابطه بین تجربه فیزیکی–دیجیتال و وفاداری ایفا کردند. نتایج همچنین نشان داد هویت هواداری به عنوان متغیر تعدیل گر، شدت اثر تجربه فیزیکی–دیجیتال بر وفاداری را تقویت می کند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج، طراحی یک تجربه یکپارچه و غوطه ور از طریق تلفیق موثر مولفه های فیزیکی و دیجیتال می تواند به افزایش درگیری هواداران، ارتقای ارزش ادراک شده و شکل گیری وفاداری پایدار منجر شود. از این رو، توجه مدیران رویدادهای ورزشی به توسعه تجربه های ترکیبی، راهبردی موثر برای تقویت ارتباط بلندمدت با هواداران خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تجربه فیزیکی-دیجیتال ، رویدادهای ورزشی غوطه ور ، وفاداری هواداران ، ارزش ادراک شده ، هویت هواداری