تبیین ابعاد مدیریت دانش در آموزش عالی با بهره گیری از نظریه کنشگر شبکه برونو لاتور
محل انتشار: فصلنامه مدیریت دانش سازمانی، دوره: 9، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 13
فایل این مقاله در 33 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OKMJ-9-1_005
تاریخ نمایه سازی: 5 خرداد 1405
چکیده مقاله:
هدف: تبیین دلالت های نظریه کنشگر شبکه برونو لاتور برای بازاندیشی در مدیریت دانش آموزش عالی و نشان دادن این است که چگونه ترکیب هم زمان عاملان انسانی و غیرانسانی می تواند تصویری واقع بینانه تر و پویاتر از جریان های دانشی ارائه دهد.روش پژوهش: باتوجه به هدف پژوهش، روش مناسب انجام مطالعه، «جستار نظرورزانه» است. این روش کیفی و غیر سنتی، با تکیه بر تحلیل عمیق، تلفیق نظریه ها، نقد رویکردهای موجود و ارائه چارچوب های نوآورانه، امکان رسیدن به درک جامع از موضوع را فراهم می کند. در این پژوهش، داده ها از طریق مطالعه متون علمی، مقالات پژوهشی و منابع نظری مرتبط گردآوری و با رویکردی تاملی و واکاوی آگاهانه تحلیل شده اند.یافته ها: در آموزش عالی، مدیریت دانش حاصل تعامل شبکه ای کنشگران انسانی و غیرانسانی است. خلق، به کارگیری، انتقال و نگهداری دانش بر هم افزایی این کنشگران و نقش آفرینی هم زمان عوامل فناورانه و انسانی استوار است. فرایند «ترجمه» نشان می دهد که کنشگران با بازتعریف علائق و نقش ها، دانش و واقعیت را دگرگون می کنند؛ برخی به عنوان واسطه، محتوا را تغییر می دهند و برخی تنها به عنوان وسیله صرف، آن را منتقل می سازند. همچنین پایداری شبکه ها در نهایت به «جعبه سیاه» شدن ساختارها و فرایندهایی می انجامد که جزئیاتشان از دید کنشگران پنهان می ماند.بحث: دانش نه دارایی ای انسان محور و ثابت، بلکه محصولی پویا از شبکه های ناهمگون کنشگران انسانی و غیرانسانی است. این دیدگاه چالشی جدی برای سنت های انسان گرایانه ای ایجاد می کند که فناوری و اشیا را ابزارهای منفعل می پندارند؛ درحالی که نظریه کنشگر-شبکه نشان می دهد سیستم های دیجیتال، اسناد، رویه ها و حتی فضاهای دانشگاهی هم سازان فعال واقعیت های دانشی اند.نتیجه گیری: از منظر کاربردی، اگر مدیریت دانش محصول شبکه سازی پویا باشد، اتکای صرف بر «تقویت ظرفیت انسانی» یا «ارتقای فناوری» کافی نیست؛ بلکه باید شبکه هایی انعطاف پذیر طراحی شوند که امکان گشودن جعبه های سیاه و جلوگیری از تثبیت بی بازخورد فرایندها را فراهم کنند. در نهایت، دانشگاه ها باید فضاهایی ایجاد کنند که نه تنها تولید دانش، بلکه بازبینی مداوم سازوکارهای تولید دانش را نیز امکان پذیر سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد خسروی طناک
دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
محسن آیتی
دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :