بررسی آموزش و پرورش از دیروزسنتی تا امروزهوشمند

تحول نظام های آموزشی از الگوهای سنتی به سمت سیستم های هوشمند و مبتنی بر فناوری، یکی از مهم ترین پدیده های عصر حاضر در حوزه تعلیم و تربیت به شمار می رود. آموزش و پرورش سنتی که عمدتا بر پایه انتقال یک طرفه اطلاعات از معلم به دانش آموز، تمرکز بر حفظیات و استفاده از ابزارهای فیزیکی و محدود بنا شده بود، امروزه با چالش های جدی در پاسخگویی به نیازهای جامعه مدرن روبرو است. با ظهور فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و محیط های یادگیری مجازی، پارادایم آموزشی دچار تغییرات بنیادین شده است. آموزش هوشمند با تاکید بر یادگیری شخصی سازی شده، تعامل دوسویه، دسترسی بی محدود به منابع و پرورش مهارت های قرن بیست و یکم، تلاش می کند تا محیطی پویا و اثربخش برای یادگیرندگان فراهم آورد. این مقاله با بررسی روند این گذار تاریخی، به تحلیل ویژگی ها، تفاوت ها و پیامدهای هر دو سیستم می پردازد و نشان می دهد که چگونه ادغام فناوری در ساختار آموزش می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و توسعه عدالت آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش هوشمند ، فناوری آموزشی