بررسی رابطه تکلیف گریزی دانش آموزان با شیوه های نوین تدریس در مدارس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع رابطه تکلیف گریزی دانش آموزان با شیوه های نوین تدریس در مدارس ابتدایی به روش مروری تدوین شده است. تکلیف گریزی به عنوان یکی از چالش های رفتاری و تحصیلی رایج در مقطع ابتدایی، پیوندهای عمیقی با ساختار تکالیف سنتی و الگوهای تدریس غیرفعال دارد. نظام های آموزشی نوین با درک آسیب های ناشی از تکالیف مکانیکی و فرساینده، به سمت بازطراحی فرآیندهای یاددهی-یادگیری گام برداشته اند. شیوه های نوین تدریس از جمله یادگیری ترکیبی، آموزش معکوس و یادگیری بازی محور با تاکید بر مشارکت فعال یادگیرندگان، بستری پدید می آورند که در آن انگیزه درونی کودکان برانگیخته می شود. دوره ابتدایی به سبب ویژگی های رشد شناختی و عاطفی کودکان، نیازمند اتخاذ الگوهایی است که فرآیند آموزش را از حالت تکلیف محور صرف به فعالیت های اکتشافی تعاملی تبدیل کند. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال و فناورانه، از طریق کاهش بار شناختی اضافه و جذاب سازی فرآیند تمرین، به میزان چشمگیری رفتارهای اجتنابی و تکلیف گریزی را در دانش آموزان کاهش می دهد. این الگوهای آموزشی با اعطای حق انتخاب به دانش آموز و طراحی تکالیف خلاقانه متناسب با تفاوت های فردی، حس مالکیت بر یادگیری را تقویت می نمایند. چالش هایی نظیر سواد دیجیتال معلمان، مقاومت ساختاری مدارس در برابر روش های نوین و عدم آمادگی روان شناختی خانواده ها از جمله موانعی هستند که موفقیت این شیوه ها را تحت تاثیر قرار می دهند. در نهایت، توسعه حرفه ای مربیان و تدوین چارچوب های نوین آموزشی می تواند مسیر ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی و کاهش آسیب های تحصیلی را به طور کامل هموار سازد.

کلیدواژه ها:

تکلیف گریزی ، شیوه های نوین تدریس ، آموزش ابتدایی ، تکالیف خلاقانه ، مشارکت فعال.