واکاوی الگوهای نوآورانه یادگیری بازی محور با تاکید بر رویکردهای درس پژوهی و اقدام پژوهی در مدارس ابتدایی

توسعه نظام های آموزشی در هزاره سوم نیازمند بازنگری بنیادین در الگوهای تدریس و بهره گیری از رویکردهای پژوهش در عمل است تا بسترهای یادگیری فعال و پایدار برای دانش آموزان ابتدایی مهیا گردد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی الگوهای نوآورانه یادگیری بازی محور با تاکید بر ظرفیت های تحول آفرین دو رویکرد بهسازی تدریس یعنی درس پژوهی و اقدام پژوهی در مقطع ابتدایی به رشته تحریر درآمده است. روش مورد استفاده در این مطالعه، کیفی و مبتنی بر روش کتابخانه ای و مرور نظام مند اسناد، نظریه ها و پیشینه های پژوهشی ملی و بین المللی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که تلفیق بازی های هوشمند، دیجیتال و غیردیجیتال با فرآیندهای نظام مند درس پژوهی، بستری برای طراحی مشترک، اجرای آزمایشی و اصلاح مداوم سناریوهای آموزشی توسط معلمان فراهم می سازد. از سوی دیگر، اقدام پژوهی به معلمان این امکان را می دهد تا به صورت انفرادی یا گروهی، چالش های رفتاری، اضطرابی و شناختی دانش آموزان را رونمایی کرده و با به کارگیری بازی های پویا به عنوان مداخله های هدفمند، به حل مسائل واقعی کلاس بپردازند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که این رویکردهای ترکیبی، ظرفیت یادگیری عمیق مفاهیم پایه را ارتقا داده، انگیزه درونی کودکان را تقویت نموده و از طریق ایجاد یک محیط امن برای آزمایش و خطا، پایداری آموخته ها را تضمین می کنند. بر این اساس، پیشنهاد می شود که بسترهای حمایتی و ساختاری لازم جهت ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان در این قلمرو ایجاد گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری بازی محور ، درس پژوهی ، اقدام پژوهی ، مدارس ابتدایی ، پایداری یادگیری