تحلیل مروری اثربخشی روش های داستان گویی بر رشد مفهوم سازی و مهارت های زبانی دانش آموزان

آموزش و پرورش در دنیای معاصر نیازمند بهره گیری از رویکردهای نوین و خلاقانه برای ارتقای سطح یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان است و در این میان، روش های مبتنی بر روایت و داستان به عنوان یکی از ابزارهای قدرتمند آموزشی شناخته می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل مروری اثربخشی روش های داستان گویی بر رشد مفهوم سازی و مهارت های زبانی دانش آموزان انجام شده است. داستان گویی نه تنها یک فعالیت سرگرم کننده است، بلکه بستری غنی برای پرورش تفکر انتقادی، ارتقای گنجینه واژگان، بهبود درک مطلب و شکل دهی به ساختارهای شناختی کودکان و نوجوانان فراهم می آورد. در این مقاله مروری، تلاش شده است تا با بررسی نظام مند متون و مقالات پیشین، ابعاد مختلف تاثیر داستان بر فرآیندهای ذهنی و زبانی دانش آموزان واکاوی شود. روش این پژوهش از نوع مروری و کتابخانه ای بوده و داده های مورد نیاز از طریق مطالعه عمیق منابع علمی معتبر جمع آوری، دسته بندی و تحلیل شده اند. نتایج این بررسی ها نشان می دهد که داستان گویی با ایجاد فضایی تعاملی و جذاب، میزان مشارکت فعال دانش آموزان را در فرآیند یادگیری افزایش داده و به آن ها کمک می کند تا مفاهیم انتزاعی و پیچیده را در قالب رویدادهای ملموس و ساختاریافته درک کنند. علاوه بر این، شنیدن و بازگویی داستان ها تاثیر بسزایی در بهبود مهارت های ارتباطی، بیان احساسات، و انتقال ارزش های اخلاقی و اجتماعی دارد. در نهایت، می توان نتیجه گرفت که ادغام هدفمند روش های داستان گویی در برنامه های درسی، راهکاری موثر و کارآمد برای غنی سازی محیط آموزشی و تسهیل رشد شناختی و زبانی فراگیران به شمار می رود و نیازمند توجه ویژه سیاست گذاران و معلمان است.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، مهارت های زبانی ، مفهوم سازی ، رشد شناختی ، دانش آموزان.