شناسایی ابعاد کارآفرینی در مناطق مرزی و تاثیر آن بر امنیت داخلی (مطالعه موردی: استان سیستان و بلوچستان)

این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد کارآفرینی در مناطق مرزی و بررسی تاثیر آن ها بر امنیت داخلی در استان سیستان و بلوچستان انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–پیمایشی از نوع کاربردی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته با مقیاس پنج درجه ای لیکرت گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل فعالان کارآفرینی، مدیران محلی و کارشناسان حوزه امنیت و توسعه در مناطق مرزی استان بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعیین شده است. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج مدل اندازه گیری نشان داد که تمامی سازه ها از پایایی درونی و روایی همگرا برخوردارند و شاخص های آلفای کرونباخ، پایایی مرکب و AVE در محدوده قابل قبول قرار دارند. در مدل ساختاری، اثر تمامی ابعاد کارآفرینی بر امنیت داخلی مثبت و معنادار بوده و بعد اقتصادی (۶۴۳/۰) بیشترین اثرگذاری را داشت، سپس به ترتیب ابعاد فرهنگی، نهادی، اجتماعی و فناورانه قرار گرفتند. شاخص های برازش مدل شامل ضریب تعیین (۵۷۰/۰ برازش متوسط)، شاخص استون- گیسر (۳۴۲/۰ تناسب پیش بینی متوسط) و مقدار کلی برازش GOF برابر با ۵۰۹/۰ نشان دهنده کیفیت بالای مدل بودند. این یافته ها بیانگر آن است که توسعه کارآفرینی در ابعاد مختلف، نه تنها زمینه ساز رشد اقتصادی و اجتماعی در مناطق مرزی است، بلکه می تواند به طور مستقیم در تقویت امنیت داخلی نقش آفرینی کند. بر این اساس، پیشنهادهایی همچون توسعه خوشه های کارآفرینی بومی، بهبود زیرساخت های لجستیک، راه اندازی مراکز نوآوری، تسهیل فرآیندهای اداری و ارتقای آموزش مهارت های کارآفرینی ارائه شده است. این رویکرد می تواند چارچوبی برای سیاست گذاری توسعه محور و امنیت ساز در سایر مناطق مرزی کشور نیز فراهم آورد.