نقش مدیریت زمان در بهبود کیفیت تعاملات آموزشی معلمان دوره ابتدایی با دانش آموزان

این پژوهش به بررسی نقش مدیریت زمان در بهبود کیفیت تعاملات آموزشی معلمان دوره ابتدایی با دانش آموزان می پردازد. تعاملات آموزشی موثر، ستون فقرات یادگیری فعال و معنادار در دوره ابتدایی محسوب می شود و مدیریت زمان کارآمد یکی از عوامل کلیدی در ایجاد و ارتقاء این تعاملات است. در این مقاله، ابتدا مفاهیم کلیدی مدیریت زمان، تعامل آموزشی، و ویژگی های رشدی دانش آموزان دوره ابتدایی مورد بررسی قرار گرفته است. سپس، مبانی نظری و پیشینه پژوهش های مرتبط با موضوع ارائه شده است. روش شناسی تحقیق حاضر به صورت توصیفی-همبستگی و با در نظر گرفتن یافته های نظری و تحلیل تحلیلی-نظری فرضیه ها تدوین شده است. یافته های نظری پژوهش نشان می دهند که معلمان با مدیریت صحیح زمان کلاس، برنامه ریزی دقیق فعالیت ها، استفاده بهینه از زمان های کوتاه، و مدیریت اختلالات احتمالی، می توانند فرصت های بیشتری برای تعاملات فردی و گروهی با دانش آموزان فراهم کنند. این امر منجر به افزایش درگیری تحصیلی، بهبود درک مفاهیم، تقویت مهارت های اجتماعی و عاطفی، و در نهایت ارتقاء کیفیت کلی یادگیری دانش آموزان می شود. در پایان، نتایج پژوهش، پیشنهادات کاربردی برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان درسی، همراه با محدودیت ها و پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی ارائه شده است.واژگان کلیدی: مدیریت زمان، کیفیت تعامل، تعاملات آموزشی، معلمان دوره ابتدایی، دانش آموزان، یادگیری فعال.