بررسی رابطه بین جهت گیری باهدف پیشرفت تحصیلی و رضایت معلمان از تحصیل در دانش آموزان و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان

یکی از دغدغه های اصلی نظام های آموزشی، شناسایی عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی و به زیستی روان شناختی دانش آموزان است. در این میان، جهت گیری هدف به عنوان یک سازه انگیزشی بنیادین، نقش چشمگیری در چگونگی مواجهه یادگیرنده با تکالیف تحصیلی ایفا می کند. مقاله حاضر با رویکردی علمی-ترویجی به بررسی رابطه میان انواع جهت گیری هدف (تسلط، عملکرد-گرایش و عملکرد-گریز) با سه متغیر کلیدی خودتنظیمی یادگیری، پیشرفت تحصیلی و رضایت از تحصیل می پردازد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که جهت گیری هدف تسلط، قوی ترین پیش بین مثبت برای هر سه متغیر است؛ در حالی که جهت گیری عملکرد-گریز با پیامدهای منفی همراه است. همچنین خودتنظیمی یادگیری به عنوان یک متغیر واسطه ای مهم، چگونگی تاثیرگذاری اهداف را بر پیشرفت تحصیلی تبیین می کند. مقاله با ارائه پیشنهادهای کاربردی برای معلمان، مشاوران و والدین به پایان می رسد

کلیدواژه ها:

جهت گیری هدف ، خودتنظیمی یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، رضایت از تحصیل ، دانش آموزان