تحلیل نقش واسطه ای روان شناسی مثبت گرا در رابطه میان مدیریت کلاس وکیفیت محیط های یادگیری مجازی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش واسطه ای روان شناسی مثبت گرا در رابطه میان راهبردهای مدیریت کلاس و کیفیت محیط های یادگیری مجازی انجام شده است. در این راستا، با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری، داده های گردآوری شده از جامعه آماری اساتید و دانشجویان مورد تحلیل قرار گرفت. تمرکز اصلی بر این مولفه بوده است که چگونه کاربست اصول روان شناسی مثبت گرا، از قبیل شکوفایی و بهزیستی هیجانی، می تواند مدیریت کلاسی را به سمت ایجاد بستری تعاملی و پویا سوق دهد. فرآیند پژوهش شامل تدوین مدل مفهومی، سنجش روایی ابزارها و برازش مدل با استفاده از نرم افزارهای آماری پیشرفته بوده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که مدیریت کلاس مبتنی بر روان شناسی مثبت گرا، نه تنها بر افزایش مشارکت دانشجویان اثر مستقیم دارد، بلکه به عنوان یک متغیر واسطه ای، رابطه بین مدیریت اثربخش و کیفیت محیط یادگیری مجازی را تقویت می کند. به طور مشخص، ارتقای ابعاد مثبت در کلاس مجازی، منجر به کاهش اضطراب فناورانه و افزایش ادراک دانشجویان از کیفیت آموزشی می گردد. در نهایت، این مدل تاکید می کند که ترکیب رویکردهای مدیریتی با مداخلات روان شناختی مثبت، پیش شرط اساسی برای بهینه سازی تجربه های یادگیری در فضای مجازی است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت گرا ، مدیریت کلاس ، یادگیری مجازی ، کیفیت محیط یادگیری ، بهزیستی هیجانی