بررسی تاثیر مشارکت در فعالیت های فوق برنامه مدرسه بر توسعه مهارت های اجتماعی و رهبری در نوجوانان

هدف از این مقاله، بررسی تاثیر مشارکت در فعالیت های فوق برنامه مدرسه بر توسعه مهارت های اجتماعی و توانایی های رهبری در نوجوانان است. با توجه به اهمیت دوره نوجوانی به عنوان مرحله کلیدی شکل گیری هویت و استقلال، و محدودیت های آموزش های آکادمیک در پرورش مهارت های نرم، این مطالعه به دنبال تبیین نقش مکمل فعالیت های فوق برنامه در رشد همه جانبه دانش آموزان است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-تحلیلی است. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین مشارکت در فعالیت های فوق برنامه و سطح مهارت های اجتماعی (شامل ارتباط موثر، همدلی و حل تعارض) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۰۱> P) همچنین، نوجوانان فعال در این فعالیت ها، نمرات بالاتری در ابعاد رهبری دموکراتیک، توانایی مدیریت بحران و تصمیم گیری گروهی کسب کردند. مقایسه گروه ها نشان داد که تفاوت معناداری در خودپنداره اجتماعی و کاهش اضطراب ارتباطی میان شرکت کنندگان و گروه کنترل وجود دارد. همچنین کیفیت و تعهد در مشارکت، پیش بینی کننده قوی تری برای رشد مهارت های رهبری نسبت به صرف حضور فیزیکی در فعالیت ها بود. یافته های این مقاله تایید می کند که فعالیت های فوق برنامه مدرسه بستر ضروری برای پرورش مهارت های اجتماعی و رهبری در نوجوانان هستند و تاثیر مستقیمی بر افزایش اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و تاب آوری روانی دارند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های فوق برنامه ، مهارت های اجتماعی ، رهبری نوجوانان ، رشد شخصیتی ، آموزش غیررسمی