ایده های مدیریت آموزشی در استفاده از ربات های آموزشی دانش بنیان برای پیشگیری از آسیب های روانی-اجتماعی با محوریت امنیت

در پرتو تشدید آسیب های روانی-اجتماعی دانش آموزان پس از همه گیری کووید-۱۹، این پژوهش با هدف شناسایی ایده های مدیریتی برای ادغام ایمن ربات های آموزشی دانش بنیان در محیط های یادگیری و ارزیابی ریسک های امنیتی مرتبط انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کیفی و با رویکرد توصیفی-تحلیلی طراحی گردید و داده ها از طریق مرور نظام مند ۴۲ منبع معتبر فارسی و انگلیسی در بازه زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ و با به کارگیری تحلیل تماتیک شش مرحله ای بلور و کلارک استخراج شدند. یافته ها سه تم اصلی را آشکار ساخت: اول، اثربخشی پیشگیرانه ربات ها در کاهش تا ۶۰ درصدی اضطراب تحصیلی و افزایش انگیزش تحصیلی از طریق بازخورد فوری، یادگیری همدلانه، شخصی سازی محتوا و کاهش استرس اجتماعی؛ دوم، ریسک های امنیتی و اخلاقی شامل نقض حریم خصوصی داده های عاطفی، وابستگی روانی و بایاس الگوریتمی که در بیش از ۶۰ درصد مدارس جهان منجر به حوادث سایبری شده است؛ سوم، ضرورت تدوین «چارچوب مدیریت هیبریدی امنیت محور» مبتنی بر سه رکن: ادغام اصل privacy-by-design برای پردازش محلی داده ها، تشکیل کمیته های اخلاقی محلی در مدارس با مشارکت معلمان، والدین و روانشناسان، و طراحی مدلی که ربات ها را به عنوان مکمل (نه جایگزین) معلمان قرار دهد. نتایج نشان می دهد که بدون تلفیق این سه رکن، بهره وری پیشگیرانه ربات ها با ریسک های جدی برای امنیت داده های کودکان همراه خواهد بود و موفقیت تحول آموزشی مستلزم تعادل میان نوآوری فناورانه و حفاظت از حقوق کودکان است.

کلیدواژه ها:

اخلاق فناوری آموزشی ، آسیب های روانی-اجتماعی ، امنیت سایبری ، ربات های آموزشی دانش بنیان ، مدیریت آموزشی