تاثیر تمرینات ذهنی (Motor Imagery) بر بهبود عملکرد حرکتی در افراد با محدودیت حرکتی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات تصویرسازی حرکتی (Motor Imagery) بر بهبود عملکرد حرکتی در افراد دارای محدودیت های جسمی-حرکتی بود. با توجه به اهمیت مداخلات غیرتهاجمی در توانبخشی، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش بود که آیا به کارگیری نظام مند تصویرسازی ذهنی می تواند منجر به بهبود شاخص های حرکتی در این جامعه هدف گردد. روش پژوهش به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل طراحی شد. جامعه آماری شامل افراد با محدودیت حرکتی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان در یک دوره تمرینی مشخص، به اجرای تمرینات تصویرسازی حرکتی پرداختند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تکرار تمرینات ذهنی، به ویژه در ترکیب با سایر روش های درمانی، تاثیر معناداری بر افزایش دامنه حرکتی، بهبود تعادل و تسهیل در اجرای فعالیت های روزمره زندگی (ADL) دارد. یافته های این پژوهش پیشنهاد می کند که تمرینات تصویرسازی حرکتی به عنوان یک ابزار مکمل و مقرون به صرفه، ظرفیت بالایی برای ارتقای استقلال عملکردی و بازتوانی عصبی-حرکتی در افراد دارای محدودیت جسمی دارد.

کلیدواژه ها:

تصویرسازی حرکتی ، توانبخشی حرکتی ، محدودیت جسمی-حرکتی ، یادگیری حرکتی ، عملکرد حرکتی