نقش مهارت های حرکتی در شکل گیری هویت بدنی و اعتماد ب نفس کودکان

هدف:کودک از اهمیت بسزایی برخوردار است. روش شناسی: این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان سنین [درج بازه سنی، مثلا ۷ تا ۱۰ سال] بود که با استفاده از آزمون های استاندارد مهارت های حرکتی (مانند آزمون برونینکس-اوزرتسکی) و پرسشنامه های خودپنداره بدنی و اعتمادبه نفس مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های جمع آوری شده با استفاده از تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین سطح مهارت های حرکتی کودکان و هویت بدنی آنان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، کودکان با مهارت های حرکتی بالاتر، نمرات معنادار بیشتری در مقیاس های اعتمادبه نفس کسب کردند، که این امر حاکی از نقش میانجی توانمندی های حرکتی در بهبود خودپنداره است. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که ارتقای مهارت های حرکتی نه تنها موجب رشد فیزیکی، بلکه عاملی کلیدی در ساخت هویت بدنی مثبت و افزایش اعتمادبه نفس در کودکان است. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی مدارس بر بهبود مهارت های حرکتی بنیادین به عنوان ابزاری برای تقویت سلامت روان و هویت فردی کودکان تمرکز بیشتری داشته باشند.