بررسی رابطه خودشیفتگی مدیران با ارزش افزوده شرکت و پاداش مدیران

مقدمه: طبق تحقیقات نظری و تجربی، ویژگی خودشیفتگی با شاخصه های رفتاری نظیر خودخواهی، نیاز دائم به توجه و تحسین دیگران، توقعات غیر منطقی از دیگران، سوء استفاده از دیگران برای رسیدن به خواسته های خود، عدم توجه به احساسات دیگران، تسلط بر فرایندهای تصمیم گیری و عدم تمایل به دریافت بازخورد از سوی دیگران، رفتار متکبرانه و پاداش طلبی افراطی همراه است. این شاخصه ها می تواند بر عملکرد و ارزش افزوده شرکت تاثیرگذار باشد. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خودشیفتگی مدیران با ارزش افزوده شرکت و پاداش مدیران می باشد. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و از نظر روش پژوهش، توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شرکت های پذیرفته شده در بورس اورق بهادار تهران در دوره زمانی ۱۳۹۵ الی ۱۴۰۲ می باشد. یافته ها: نتایج حاصل از بررسی ۱۳۴ شرکت با بهره گیری از رگرسیون چندمتغیره نشان می دهدکه بین خودشیفتگی مدیران و ارزش افزوده رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که رابطه معکوس و معناداری بین خودشیفتگی مدیران و برخی از اجزای ارزش افزوده نظیر هزینه حقوق کارکنان ، هزینه بهره و هزینه استهلاک وجود دارد. با این حال ارتباط معناداری بین خودشیفتگی مدیران با تعدادی دیگر از اجزای ارزش افزوده شامل سود انباشته ، سود تقسیمی و مالیات بر درامد مشاهده نشد. بعلاوه نتایج نشان می دهد بین خودشیفتگی مدیران و پاداش آنها رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق می تواند به تصمیم گیران در انتخاب مدیران و طراحی استراتژی های توسعه کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

خودشیفتگی مدیران ، پاداش مدیران ، ارزش افزوده ، هزینه های عملیاتی ، سود تقسیمی