حفظ هویت فرهنگی و حقوق بشر زنان شرقی:نقدی بر فمینیسم غربی و تاملی بر رویکرد بومی گرا

در گفتمان غالب حقوق بشر جهانی و فمینیسم غربی، مفاهیم آزادی، برابری و رهایی به عنوان اصولی جهان شمول و فراگیر در نظر گرفته می شوند که برای تمام جوامع و فرهنگ ها قابل اعمال هستند. این در حالی است که زنان در جوامع شرقی، به ویژه در کشورهایی چون ایران، عراق و غزه، در شرایط فرهنگی، دینی و سیاسی خاصی زندگی می کنند که دریافت و تجربه آنان از مفاهیم حقوق بشر و فمینیسم، با برداشت های غربی تفاوت های چشمگیری دارد. مقاله حاضر با رویکردی پسااستعماری و بومی گرا، به نقد فمینیسم غربی پرداخته و نادیده گرفتن هویت فرهنگی زنان شرقی در این گفتمان ها را مورد بررسی قرار می دهد. نظریات ادوارد سعید در زمینه شرق شناسی، گیاتری اسپیواک و چاندرا موهانتی در حوزه فمینیسم پسااستعماری، و ساموئل هانتینگتون در مورد برخورد تمدن ها، چارچوب نظری این پژوهش را تشکیل می دهند. این مقاله با استفاده از روش تحلیل انتقادی و مطالعات تطبیقی، سه نمونه موردی از وضعیت زنان در غزه، عراق و ایران را مورد تحلیل قرار می دهد و نشان می دهد که چگونه مقاومت فرهنگی در برابر الگوهای تحمیلی جهانی و مفاهیم فمینیستی غربی، باعث شکل گیری خوانش های جدیدی از حقوق زنان بر مبنای ارزش های بومی و فرهنگی شده است. در نهایت، مقاله با ارائه راهکارهایی برای پیوند عدالت جنسیتی با هویت فرهنگی، تاکید می کند که برای تحقق عدالت اجتماعی و رفع نابرابری های جنسیتی، ضروری است که اسناد بین المللی حقوق بشر و فمینیسم، با توجه به تنوع فرهنگی و تجربیات بومی بازبینی شوند. این بازنگری می تواند به توسعه یک گفتمان منصفانه تر و سازگار با واقعیت های اجتماعی و فرهنگی در کشورهای مختلف کمک کند.

کلیدواژه ها:

"زنان شرقی" ، "فمینیسم پسااستعماری" ، " هویت فرهنگی" ، "حقوق بشر جهانی" ، "تنوع پذیری فرهنگی" ، "مقاومت فرهنگی"