تحلیل تطبیقی تجارب نوین گزینش منابع انسانی در جهان و ارائه الگوی تلفیقی بومی برای ایران

این مقاله با هدف شناسایی، تحلیل و تبیین الگوهای نوین گزینش منابع انسانی در کشورهای پیشرو و ارائه چارچوبی بومی و کارآمد برای نظام گزینش در ایران انجام شده است. با بهره گیری از روش تحقیق تطبیقی-توصیفی یافته ها نشان داد کشورهای موفق در حوزه گزینش، بر سه اصل مهم علم محوری، عدالت و شفافیت، و ادغام هوشمندانه فناوری تاکید دارند. آمریکا با محوریت داده و فناوری، آلمان با تاکید بر مهارت محوری و استانداردسازی، ژاپن با رویکرد فرهنگ محور و رفتارگرا، و استرالیا با تمرکز بر عدالت محوری و قانونمندی. این بررسی تطبیقی نشان می دهد که هیچ الگوی جهانی واحدی وجود ندارد و موفقیت هر نظام گزینش به میزان هم خوانی آن با بافت فرهنگی، حقوقی و اقتصادی آن کشور وابسته است. نتیجه گیری کلی پژوهش بر این تاکید دارد که طراحی یک نظام گزینش کارآمد در ایران نیازمند تلفیق متوازن چهار رکن اساسی استانداردسازی علمی ابزارها؛ بهره گیری نظارت شده و مسئولانه از فناوری های نوین؛ رعایت اصول عدالت استخدامی و شفافیت فرایندی؛ و هم سویی با ارزش های فرهنگی، اخلاقی و سازمانی بومی است. این الگوی تلفیقی نه تنها می تواند دقت و اعتبار فرایند گزینش را افزایش دهد، بلکه احتمال تبعیض و سوگیری را کاهش داده، تجربه مثبت متقاضیان را ارتقا بخشد، و در نهایت زمینه را برای جذب و نگهداشت استعدادهای برتر و هم سو با اهداف سازمانی و ملی فراهم کند. مقاله در پایان بر ضرورت حرکت به سمت نظامی داده محور، چندبعدی و پاسخگو تاکید کرده و نقش سیاست گذاران و متولیان منابع انسانی در تحقق این الگوی بومی را پررنگ می سازد.

کلیدواژه ها:

گزینش منابع انسانی ، تجربیات بین المللی ، فناوری های گزینش ، عدالت استخدامی ، بومی سازی