آسیب شناسی دور برگردان های جاده ای-مورد مطالعه محور شیروان-فاروج

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی ایمنی دوربرگردان های محور شیروان–فاروج انجام شد؛ محوری که به دلیل حجم بالای ترافیک و شرایط هندسی خاص، از جمله مقاطع حادثه خیز استان خراسان شمالی به شمار می رود. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و در چارچوب روش های کمی و کیفی انجام شد. جامعه ی آماری شامل تمامی ۱۷ دوربرگردان اصلی محور مذکور بود که با استفاده از داده های مکانی (UTM) و داده های مربوط به متغیرهای تعداد تصادفات، حجم ترافیک، سرعت متوسط، سرفاصله ی بین خودروها و میزان تطابق طراحی گردآوری شد. تحلیل داده ها در محیط نرم افزار SPSS ۲۶ از طریق آزمون همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون خطی چندگانه صورت گرفت. نتایج نشان داد بین تصادفات و حجم ترافیک رابطه ی مثبت و معنادار (r = +۰.۳۴)، بین تصادفات و سرعت رابطه ی منفی و معنادار (r = −۰.۳۷)، بین تصادفات و سرفاصله رابطه ی منفی و ضعیف (r = −۰.۲۰) و بین تصادفات و میزان تطابق طراحی رابطه ی منفی و نسبتا قوی (r = −۰.۴۰) برقرار است. مدل رگرسیونی نیز مقدار 𝑅۲=.۵۸۱ را نشان داد که بیانگر تبیین ۵۸ درصدی تغییرات نرخ تصادف توسط متغیرهای مستقل است. یافته ها آشکار ساختند که عامل اصلی افزایش تصادفات در محور شیروان–فاروج، عدم انطباق طراحی هندسی دوربرگردان ها با استانداردهای آیین نامه ای (نشریات ۴۱۴ و ۱۶۱) است. در نتیجه، اصلاح طراحی هندسی، افزایش میدان دید، و استقرار علائم هشداردهنده مناسب می تواند به کاهش چشمگیر تصادفات منجر شود. در پایان، راهکارهایی همچون بازنگری طرح های هندسی، کنترل رفتار ترافیکی، و بهره گیری از سامانه های پایش تصویری به عنوان پیشنهادهای کاربردی ارائه شدند.

کلیدواژه ها:

دوربرگردان ، محور شیروان–فاروج ، تصادفات ترافیکی ، حجم ترافیک ، تطابق طراحی هندسی