اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پریشانی هیجانی و امید به زندگی زنان باردار تحت لقاح آزمایشگاهی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر پریشانی هیجانی و امید به زندگی زنان باردار تحت لقاح آزمایشگاهی انجام شد. این تحقیق با استفاده از طرح نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و با گروه کنترل انجام گردید. جامعه آماری شامل زنان باردار تحت لقاح آزمایشگاهی مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر ساری در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ بود. ۴۶ بیمار دیابتی به صورت و نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسش نامه پریشانی هیجانی (EDQ) کسلر و همکاران (۲۰۰۲) و مقیاس نشخوار فکری خشم سکی و همکاران (۲۰۰۱) بودند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در ده جلسه با محتوای متنوع از جمله آشنایی با ارزش ها، تمرین های ذهن آگاهی، گسلش شناختی و مدیریت پریشانی به گروه آزمایش ارائه شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره با نرم افزار SPSS۲۲ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش پریشانی هیجانی و افزایش امید به زندگی در گروه آزمایش اثر معناداری داشت. به ویژه، میانگین های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در تمامی متغیرها پس از درمان تفاوت های معناداری داشتند. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته است تغییرات قابل توجهی در متغیرهای پریشانی هیجانی و امید به زندگی در بیماران دیابتی ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، پریشانی هیجانی ، ، امید به زندگی ، زنان باردار.