نقش ارزشیابی توصیفی در تقویت انگیزش یادگیری و خود تنظیمی دانش آموزان

ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی، با هدف ارتقای کیفیت یادگیری و تقویت انگیزش تحصیلی دانش آموزان، مورد توجه ویژه پژوهشگران و سیاست گذاران قرار گرفته است. این مقاله در قالب یک مطالعه مروری-تحلیلی، به بررسی و تحلیل جامع مبانی نظری و یافته های علمی فارسی مرتبط با ارزشیابی توصیفی و نقش آن در افزایش انگیزش تحصیلی می پردازد. نتایج مرور منابع نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی از طریق ارائه بازخوردهای کیفی، کاهش استرس مرتبط با ارزشیابی، تقویت حس شایستگی تحصیلی، افزایش خودتنظیمی یادگیری و بازتعریف مفهوم موفقیت تحصیلی، در ایجاد انگیزش درونی و حفظ رفتارهای یادگیری موثر است. همچنین، تحقق اثرات انگیزشی این نوع ارزشیابی، نیازمند توجه به شرایط اجرایی مناسب، توانمندی های حرفه ای معلمان، هماهنگی سیاست های آموزشی و ایجاد زمینه تعامل سازنده میان مدرسه و خانواده است. در نهایت، می توان اذعان داشت که اجرای علمی و آگاهانه ارزشیابی توصیفی، ظرفیت قابل توجهی در پیشبرد یادگیری معنادار و پایدار دارد