بررسی اهمیت به کارگیری رویکرد فعال و خلاقانه در تدریس کتاب تاریخ

پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت به کارگیری رویکرد فعال و خلاقانه در تدریس کتاب تاریخ انجام شده است. با توجه به نقش درس تاریخ در شکل دهی هویت فردی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان، شیوه ارائه محتوای این درس از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با این حال، شواهد آموزشی نشان می دهد که غلبه روش های سنتی و حافظه محور در تدریس تاریخ، موجب کاهش انگیزه، مشارکت محدود دانش آموزان و سطحی شدن یادگیری شده است. ازاین رو، ضرورت بازاندیشی در شیوه های تدریس این درس بیش از پیش احساس می شود. روش پژوهش از نوع مطالعه کتابخانه ای است و داده ها از طریق بررسی و تحلیل کتاب ها، مقالات علمی پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد معتبر آموزشی داخلی و خارجی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از رویکردهای فعال و خلاقانه در تدریس تاریخ می تواند موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت تفکر تحلیلی و انتقادی، بهبود نگرش نسبت به درس تاریخ و افزایش ماندگاری یادگیری شود. همچنین این رویکردها با ویژگی های رشدی دانش آموزان دوره متوسطه دوم هم خوانی بیشتری دارند و زمینه پرورش مهارت های شناختی و اجتماعی آنان را فراهم می سازند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری رویکرد فعال و خلاقانه در تدریس تاریخ، ضمن ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری، می تواند به تحقق اهداف تربیتی و آموزشی نظام آموزش وپرورش کمک کند. بر این اساس، توجه به توانمندسازی معلمان، بازنگری در شیوه های تدریس و فراهم سازی بسترهای لازم برای اجرای روش های نوین آموزشی در درس تاریخ، امری ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تدریس ، یادگیری ، تدریس فعال ، خلاقیت