رابطه راهبردهای متاکاگنیشن(فراشناخت) با یادگیری عمیق و پایداری دانش

پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه راهبردهای متاکاگنیشن با یادگیری عمیق و پایداری دانش انجام شده است. متاکاگنیشن به عنوان توانایی فرد در نظارت، کنترل و تنظیم فرایندهای شناختی، نقشی اساسی در نحوه پردازش اطلاعات و کیفیت یادگیری دارد. بر این اساس، به کارگیری راهبردهای فراشناختی می تواند موجب فعال سازی پردازش سطح بالا، سازمان دهی بهتر محتوا و ارزیابی مستمر پیشرفت یادگیری شود؛ امری که به شکل گیری یادگیری عمیق و ماندگاری طولانی مدت دانش کمک می کند. یافته های نظری متعددی نشان می دهد که دانش آموزان و دانشجویانی که از راهبردهای برنامه ریزی، نظارت بر فهم و ارزشیابی خود استفاده می کنند، اطلاعات را نه تنها در سطح حفظ طوطی وار، بلکه در سطوح تحلیل، ترکیب و انتقال یاد می گیرند. این فرایند منجر به پایداری دانش، توانایی کاربرد آموخته ها در موقعیت های جدید و افزایش عملکرد تحصیلی می شود. بنابراین، توسعه مهارت های فراشناختی باید یکی از محورهای کلیدی برنامه های آموزشی باشد تا یادگیری عمیق و پایدار در فراگیران تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای متاکاگنیشن ، فراشناخت ، یادگیری عمیق ، پایداری دانش ، تنظیم شناختی ، پردازش سطح بالا.