بررسی رابطه کمال گرایی با انسجام خانواده: آزمون نقش میانجی تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی کمال گرایی با انسجام خانواده از طریق نقش میانجیگری تاب آوری در میان زوج های متاهل انجام شده است. روش استفاده شده در این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی زوج های متاهل ساکن شهرستان بابل بودند. که طبق جدول مورگان از این جامعه، نمونه ای به حجم ۳۸۲ نفر (شامل ۸۹ مرد و ۲۹۳ زن) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. روش تجزیه و تحلیلی که برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد شده ی: تاب آوری کانر_دیویدسون (۲۰۰۳) ، انسجام سازمان یافته خانواده فیشر (۱۹۹۲) و مقیاس کمال گرایی اهواز (۱۳۷۸) استفاده شد در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی و با بهره گیری از روش های رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر (با استفاده از مدل شماره ۴ فرآیند هایز و روش بوت استرپ) انجام پذیرفت. نتایج و یافته های پژوهش نشان داد که کمال گرایی با انسجام خانواده از طریق نقش میانجی تاب آوری برازش مطلوب داشت. و تاب آوری نقشی کلیدی و محوری در تبیین روابط میان متغیرهای اصلی ایفا کرد. نتایج نشان می دهد تاب آوری در رابطه بین کمال گرایی و انسجام خانواده، نقش یک میانجی جزئی را ایفا نمود و توانست تا حدی از شدت آثار منفی کمال گرایی بر انسجام خانواده بکاهد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، انسجام خانواده ، تاب آوری ، زوج های متاهل