نقش مدرسه و معلمان در کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان در شرایط بحران جنگی

وقوع جنگ و بحران های مرتبط با آن، یکی از جدی ترین تهدیدها علیه سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود و می تواند زمینه ساز بروز اضطراب های شدید، اختلال در تمرکز و آسیب های روانی ماندگار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدرسه و معلمان در مدیریت این فشارها و کاهش استرس دانش آموزان در دوران بحران انجام شده است. این مطالعه که به روش تحلیلی-کیفی و با تکیه بر بررسی منابع کتابخانه ای صورت گرفته، نشان می دهد که مدرسه می تواند فراتر از یک نهاد صرفا آموزشی، به عنوان کانون امنیت روانی و پناهگاهی برای بازگرداندن ثبات عاطفی دانش آموزان عمل کند. یافته ها حاکی از آن است که معلمان به واسطه ارتباط روزمره و صمیمانه با دانش آموزان، نقشی کلیدی در شناسایی زودهنگام نشانه های اضطراب و فراهم سازی فضای همدلانه ایفا می کنند؛ به طوری که رویکردهای حمایتی، گوش دادن فعال و پرهیز از برخوردهای تنبیهی، تاثیر مستقیمی بر کاهش تنش های درونی دانش آموزان دارد. همچنین، نتایج نشان می دهد که ادغام برنامه های آرام سازی، آموزش مهارت های تاب آوری و همکاری نزدیک با خانواده ها در ساختار مدرسه، نقش تعیین کننده ای در افزایش سازگاری دانش آموزان با شرایط بحرانی ایفا می کند. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که توانمندسازی معلمان و اتخاذ رویکردهای مدرسه محور در برنامه های مدیریت بحران، ضرورت غیرقابل انکاری برای حفظ سلامت روان و تداوم مسیر رشد و یادگیری نسل آینده در شرایط جنگی و پساجنگ است. کلمات کلیدی: بحران جنگ، سلامت روان، دانش آموزان، مدیریت استرس، نقش مدرسه.