تدوین الگوی معماری کهن در توسعه شهرها

معماری کهن ایرانی-اسلامی به عنوان یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین سبک های معماری در تاریخ هنر، با ویژگی های خاص خود در طراحی و ساخت بناها، تاثیرات عمیقی بر معماری جهانی داشته و از جمله مولفه های کلیدی این معماری می توان به استفاده از هندسه پیچیده، تقارن، و تزئینات غنی شامل کاشی کاری ها، خطاطی و گل داری های سنتی اشاره کرد؛ این عناصر باعث شدند تا ساختمان های ایرانی-اسلامی نه تنها از نظر زیبایی شناسی جذاب باشند، بلکه به نمادهایی از فرهنگ و هویت اسلامی تبدیل شوند. تاثیر معماری ایرانی اسلامی در کشورهای مختلف، به ویژه در دنیای اسلامی و مناطق نزدیک به ایران، ملموس است. معماری ایرانی- اسلامی بیانگر خصوصیات فرهنگی و مشخصات این مرز و بوم است. موضوعی که باید در تمامه وجه های زندگی، به خصوص در عرصه معماری و شهرسازی پدیدار گردد. دستیابی به معماری با هویت، موضوعی ارزشمند و پراهمیت در معماری معاصر ایران است. چرا که در گذشته معماری ایرانی و اسلامی یکی از تاثیرگذارترین سبک های معماری در جهان بود؛ معماران ایرانی با به کار گرفتن هوش و ذکاوت خود و در نهایت هنرمندی، با توجه به شرایط جغرافیایی، آب و هوایی و فرهنگی هر منطقه، این عناصر معماری را توسعه می دادند و در جهت برقراری آسایش مردم می کوشیدند.