توجه ویژه شهرداریها به بازآفرینی بافت فرسوده شهری در جهت معماری پایدار

امروزه بازآفرینی بافت ناکارآمد شهری به مجموعه اقدامات برنامه ریزی شده ای اطلاق می شود که با هدف نوسازی، بهینه سازی و ارتقای کیفیت زندگی در محلات قدیمی، فرسوده و غیرقابل استفاده صورت می گیرد. این فرآیند شامل تقویت زیرساخت ها، بهبود دسترسی ها، توسعه فضاهای عمومی و ایجاد فرصت های اقتصادی و اجتماعی است که علاوه بر افزایش امنیت و رفاه شهروندان، به کاهش آسیب های اجتماعی و حفظ هویت فرهنگی منطقه کمک می کند. بازآفرینی شهری، یکی از استراتژی های کلیدی در توسعه پایدار شهری است که می تواند با جذب مشارکت مردم و سرمایه گذاران، به بهبود کیفیت زیست محیطی و اقتصادی مناطق ناکارآمد منجر شود. نتایج نشان می دهد اکثر محلات قدیمی کلانشهرها گریبان گیر بافت های فرسوده هستند که در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی، کالبدی و زیست محیطی مشکلاتی را برای شهرها فراهم ساخته است. وجود این معضلات و نبود استراتژی های مدون و روشن در خصوص مدیریت و برنامه ریزی برای بافت های فرسوده سبب شده است تا این مشکلات دوچندان شود. لذا از میان انواع رویکردهای مداخله در بافت های مذکور بازآفرینی شهری جهت ملاحظات توامان اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، زیست محیطی و غیره نسبت به سایر رویکردها زمینه را برای حرکت به سوی شهر پایدار فراهم می کند.