راهکارهای شهرداریها در تقویت و ترمیم اجزای سازه های بتنی پروژه های عمرانی

تن به عنوان پرکاربردترین مصالح ساختمانی در جهان مترادف با استحکام، دوام و پایداری شناخته می شود. اما این تصور که سازه های بتنی در برابر فرسایش و تخریب مصون هستند، یک اشتباه مهندسی پرهزینه است. بتن با تمام توانایی هایش، یک ماده پویا است که در برابر شرایط محیطی مهاجم، خطاهای اجرایی و محدودیت های طراحی، آسیب پذیر است. ترک ها، پوسیدگی ها، کرمو شدن و خوردگی آرماتورها، همگی نشانه هایی از زوال سازه هستند که اگر به درستی مدیریت نشوند، می توانند حدود بهره برداری را نقض کرده و عمر مفید طراحی شده آن را به شدت کاهش دهند. به همین خاطر بازسازی سازه بتنی و مقاوم سازی بتن فراتر از یک کار فانتزی که صرفا روی ظاهر تمرکز دارد، یک ضرورت فنی و مهندسی است. زیرا در سال های اخیر به طور متوسط هر پنج سال یک زمین لرزه با صدمات جانی و مالی بسیار بالا در نقطه ای از کشور رخ داده است و در حال حاضر ایران در صدر کشورهایی است که وقوع زلزله در آن با تلفات جانی بالا همراه است. گرچه جلوگیری کامل از خسارات ناشی از زلزله های شدید بسیار دشوار است لیکن با افزایش سطح اطلاعات در رابطه با لرزه خیزی کشور، آموزش همگانی و ترویج فرهنگ ایمنی، شناسایی و مطالعه دقیق وضعیت آسیب پذیری مستحدثات(ساختمانها، تاسیسات زیربنایی و شریان های حیاتی) و ایمن سازی و مقاوم سازی صحیح و اصولی آنها، می توان تا حد مطلوب تلفات و خسارات ناشی از زلزله های آتی را کاهش داد. به همین دلیل به منظور انجام بهسازی، تقویت و ترمیم اجزای سازه های بتنی پروژه های عمرانی ضروری است با توجه به نیاز سازه در ابتدا راهبرد بهسازی انتخاب و سپس راهکارهای متناسب با راهبردهای انتخاب شده بررسی و مطالعه شوند.