واکاوی تاثیر آموزش مجازی بر «عمق پردازش اطلاعات» در مقایسه با کلاس های حضوری

عمق پردازش اطلاعات، به عنوان هسته ی اصلی یادگیری پایدار، به شدت تحت تاثیر بستر آموزشی است. این پژوهش با هدف واکاوی تطبیقی این سازه در محیط های مجازی و حضوری و با روش تحلیلی-توصیفی صورت گرفته است. یافته ها حاکی از آن است که کلاس های حضوری به دلیل تعاملات چهره به چهره، بازخوردهای فوری و نشانه های اجتماعی، رمزگردانی معنایی را تسهیل می کنند. در مقابل، آموزش مجازی به دلیل افزایش بار شناختی بیرونی و کاهش درگیری فعال، یادگیرندگان را مستعد پردازش های سطحی می کند (زارع و همکاران، ۱۴۰۱). با این حال، چنانچه طراحی آموزشی مبتنی بر تعاملات فعال باشد و مهارت های خودتنظیمی یادگیرنده تقویت گردد، امکان دستیابی به سطوح عمیق پردازش در محیط مجازی نیز فراهم است (فرهادی و رضایی، ۱۴۰۲؛ موسوی و همکاران، ۱۴۰۳). نتیجه اینکه، غلبه بر چالش پردازش سطحی در فضای مجازی، نیازمند تغییر پارادایم از «انتقال منفعل محتوا» به «طراحی تعاملی فراشناخت محور» است.

کلیدواژه ها:

عمق پردازش ، آموزش مجازی ، بار شناختی ، خودتنظیمی ، یادگیری فعال