رابطه بین باورهای بین فردی و ذهنی سازی با تعهد در رابطه در زنان و مردان متاهل

هدف از پژوهش حاضر رابطه بین باورهای بین فردی و ذهنی سازی با تعهد در رابطه در زنان و مردان متاهل است. بدین منظور از روش توصیفی- همبستگی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی مردان و زنان با دامنه سنی ۲۵ الی ۴۵ ساله ساکن شهر تهران بودند که تعداد ۳۸۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه تعهد زناشویی آدامز و جونز (۱۹۹۷)، پرسشنامه کنش وری تاملی فوناگی و همکاران (۲۰۱۶)، پرسشنامه باورهای ارتباطی ایدلسن و اپستین (۱۹۸۲) استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد که باورهای بین فردی و ذهنی سازی با تعهد در رابطه زنان و مردان متاهل ۲۵ تا ۴۵ ساله شهر تهران رابطه دارد. این یافته ها حاکی از آن اند که با افزایش باورهای بین فردی(باور به تخریب کنندگی، توقع ذهن خوانی، تغییرناپذیری همسر، کمال گرایی جنسی و تفاوت های جنسیتی)، تعهد در رابطه کاهش می یابد. همچین با افزایش مولفه اطمینان از متغیر ذهنی سازی، تعهد زناشویی افزایش و مولفه عدم اطمینان نیز باعث کاهش تعهد در رابطه می شود. از نتایج پژوهش حاضر می توان در تدوین برنامه های آموزشی پیش از ازدواج، توانمندسازی زوجین و مداخلات زوج درمانی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

تعهد در رابطه ، باورهای بین فردی ، ذهنی سازی.