بررسی رابطه بین خوش بینی علمی و خلاقیت دانش آموزان با توجه به نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی درمیان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر صدرا

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خوش بینی علمی و خلاقیت دانش آموزان با توجه به نقش واسطه ای سرمایه روان شناختی (مورد مطالعه: دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر صدرا) بوده است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی و جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر صدرا در سال تحصیلی ۱۴۰۱ - ۱۴۰۰، به تعداد ۲۱۶۰ نفر که بر اساس روش تحلیل مسیر، تعداد نمونه بر اساس تعداد متغیرها تعیین شد. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه خوش بینی علمی اسچن-موران، بان ول، میچل و مور (۲۰۱۳)، پرسشنامه پرسشنامه خلاقیت تورنس (۱۹۶۵) و پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز (PCQ) بوده است. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش، با استفاده از نرم افزارهای spss و AMOS نسخه ۲۴ انجام شد. جهت توصیف داده ها از میانگین و انحراف استاندارد و جهت بررسی فرضیه های پژوهش از ماتریس همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که خوش بینی علمی رابطه مثبت و مستقیم با خلاقیت دانش آموزان دارد. علاوه براین سرمایه روان شناختی رابطه بین خوش بینی علمی و خلاقیت دانش آموزان را واسطه گری می کند و نقش واسطه ای سرمایه روان شناختی در رابطه بین خوش بینی علمی و خلاقیت معنی دار است. براین اساس می توان نتیجه گیری کرد که ارتقاء خوش بینی علمی در محیط های آموزشی می تواند موجب افزایش سرمایه روان شناختی دانش آموزان شده و نهایتا میزان خلاقیت آن ها را ارتقاء دهد.

کلیدواژه ها:

خوش بینی علمی ، خلاقیت ، سرمایه روان شناختی.