مقایسه حافظه کلامی، روانی کلامی واجی و روانی معنایی در کودکان دو زبانه و تک زبانه مقطع ابتدایی شهر تبریز

پدیده دو زبانگی از جمله چالش هایی است که جامعه امروزی با آن مواجه هستند این امر منجر به نارسایی‎هایی در روانی کلامی افراد شده است. هدف از پژوهش حاضر مقایسه حافظه کلامی، روانی کلامی واجی و روانی کلامی معنایی در بین کودکان دو زبانه و تک زبانه مقطع ابتدایی تبریز می باشد. پژوهش حاضر مطالعه ای کمی از نوع مقطعی و علی-مقایسه ای می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی دانش آموزان مدارس ابتدائی شهر تبریز می باشد. نمونه آماری شامل ۵۰ کودک دو زبانه ترکی-فارسی و ۵۰ دانش آموز تک زبانه فارسی در دسترس از مناطق و مدارس مختلف شهر تبریز می باشد. برای سنجش حافظه کلامی از آزمون حافظه‎ی وکسلر کودکان استفاده شد و حافظه کودکان در مقوله‎های مختلف (شامل: اطلاعات، تشابهات، محاسبه عددی، لغات و ادراک و هم چنین حافظه عددی) مورد ارزشیابی قرار گرفت. برای سنجش روانی کلامی از آزمون روانی کلامی فارسی، نشانه های حروفی و نشانه‎های مقوله استفاده شد. داده های گردآوری شده پس از ورود به نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ با استفاده از آزمون آماری T مستقل دو نمونه ای مورد تحلیل قرار گرفت و یافته های پژوهش نشان داد که از نظر حافظه کلامی و هم چنین حافظه عددی، پاسخگویی به سوالات حافظه وکسلر، و از نظر روانی کلامی واجی و روانی معنایی تفاوت معناداری در بین دانش آموزان تک زبانه و دوزبانه وجود نداشت.

کلیدواژه ها:

حافظه کلامی ، پدیده دو زبانگی ، روانی کلامی واجی ، روانی کلامی معنایی.