بررسی تطبیقی اصطلاحات خویشاوندی چند زبان ایرانی باختری

این مقاله پژوهشی است درباره اصطلاحات خویشاوندی چند زبان ایرانی باختری – کردی، هورامی، تالشی و تاتی از زیرشاخه ایرانی شمال باختری؛ و فارسی و لری از ایرانی جنوب باختری. هدف اصلی مقاله بررسی همانندی ها و ناهمانندی های اصطلاحات خویشاوندی این زبان ها است. به لحاظ روش شناختی این مقاله از گونه اسقرایی است، و به لحاظ روش از گونه توصیفی – تحلیلی و تبیینی. این پژوهش نشان می دهد که فاصله جغرافیایی و تاثیرپذیری از زبان های دیگر را می توان از عامل های اصلی ناهمانندی هایی دانست که در اصطلاحات خویشاوندی این شاخه از زبان های ایرانی دیده می شود. از سوی دیگر، در داه های شماری از گونه-های زبانی بررسی شده در این پژوهش، برای اشاره به شماری از رابطه های خویشاوندی، اصطلاحات بومی وجود دارد که در زبان فارسی، با واژه های برگرفته از زبان های ناایرانی جایگزین شده اند. از این رو، استدلال شده است که با بررسی تطبیقی این بخش از گنجینه واژگانی زبان های ایرانی، می توان اصطلاحات خویشاوندی اصلی زبان های ایرانی را بازیابی کرد. دگرگونی معنایی برخی از اصطلاحات خویشاوندی و کاربرد آنها درباره رابطه های خویشاوندی متفاوت، از دیگر نکته هایی است که بررسی تطبیقی اصطلاحات زبان های ایرانی باختری به ما نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

کردی ، هورامی ، تالشی ، تاتی ، لری