یادگیری ترکیبی یا تلفیقی در آموزش و پرورش

از اواخر قرن بیستم، یادگیری الکترونیکی مبتنی بر اینترنت به یکی از رویکردهای غالب در نظام های آموزشی تبدیل شد. با توسعه آموزش هایی از این نوع، انتقادات بسیاری بر آن وارد شد و صاحب نظران تعلیم و تربیت نگرانی هایی را درباره توسعه آموزش الکترونیکی از نوع برخط مطرح کردند که برخی متاثر از توسعه نابخردانه آموزش های برخط محض و هزینه های هنگفتی بود که برای آنها پیش می آمد. البته بسیاری نیز با تکیه بر مزیت های کم نظیر یادگیری الکترونیکی برخط مانند انعطاف پذیری، به آینده این نوع از تدریس و یادگیری امید بسته اند و از آن پشتیبانی کرده اند. در پی این بیم و امیدها، رویکردی مطرح شد که ضمن بهره مندی از مزایای آموزش مبتنی بر اینترنت، از امتیازات منحصربه فرد آموزش حضوری همچون ارتباط چهره به چهره معلم و شاگرد نیز بهره می جوید. این رویکرد که در حقیقت تلفیقی است از آموزش حضوری و رودررو با آموزش به واسطه تجهیزات الکترونیکی در زمان و مکانی فراتر از کلاس درس، آموزش/یادگیری ترکیبی، تلفیقی یا آمیخته نام گرفته است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، یادگیری تلفیقی ، آموزش عالی و دانشگاه ها