تحلیل ماهیت اعجاز قرآن کریم

اعجاز قرآن،عنوان مبحثی در علوم قرآنی است که به معجزه بودن قرآن کریم می پردازد،و در عین حال با بحث هایی در حوزه کلام اسلامی و ادبیات عرب نیز مرتبط است.معجزه بودن قرآن به معنای آن است که این کتاب از جهات مختلف(لفظ،معنا،ساختار و...)دارای ویژگی هایی فوق بشری است و بشر ازآوردن مانند آن ناتوان است؛پس قرآن ساخته دست بشرنیست،بلکه کلام خدا است.قرآن برای اثبات اعجاز خود از تحدی استفاده کرده است،تحدی بدین معناست، که خداوند در قرآن از منکران خواسته است که اگر قرآن را کلام خدا نمی دانند،مانند آن را بیاورند که خداوند در برخی آیات تحدی فرموده است؛ اگر می توانید همانند این کتاب را بیاورید، وقتی این معارضه شکل نگرفت و کسی نتوانست این کار را انجام دهد،خداوند در آیه دیگر تحدی می فرماید؛ که ده سوره مانند آن را بیاورید اما باز هم کسی نتوانست، و در آیه دیگر تحدی ذکر می کند؛ که یک سوره همانند آن بیاورید ولی نتیجه آن به زانو در آمدن انسان بود. و ازآنجا که هیچ کس نتوانسته است مانند آن را بیاورد،حقانیت کلام الهی به اثبات می رسد.در قرآن کریم کلمه معجره به کار نرفته است، اما برخی تعابیر هستند که جایگزین کلمه معجزه هستند و معنای معجزه را می رسانند،کلماتی همچون،آیه-بینه-برهان.در این تحقیق سعی شده است، با توجه به کتب های لغت و کتب هایی که در زمینه اعجاز قرآن نگارش شده است، به مبحث اعجاز و دلایل اثبات آن بپردازیم.هدف از این تحقیق صرفا برای اثبات مقوله اعجاز است.و نتیجه آن این است، که قرآن دارای اعجاز است، و مصدق ادعای رسالت حضرت محمد(ص) است و قرآن به عنوان صریح ترین کلام خدا به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

اعجاز ، معجزه ، وجوه اعجاز قرآن ، قلمرو دلالت معجزه ، تحدی ، قلمرو اثبات اعجاز ، شبهات اعجاز