نقش معلم در تقویت اعتماد به نفس و کاهش استرس دانش آموزان ابتدایی مطالعهای موردی در شهرستان زرقان

هدف از این پژوهش بررسی نقش معلمان در تقویت اعتماد به نفس و کاهش سطح استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی در شهرستان زرقان است. دوره ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل رشد، شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان به شمار می رود و عملکرد روانی دانش آموزان در این دوره به شدت تحت تاثیر کیفیت تعاملات مدرسه ای به ویژه رفتار و نگرش معلمان قرار دارد. در این مطالعه با بهره گیری از رویکرد توصیفی- پیمایشی به تحلیل رابطه بین رفتارهای معلم شامل حمایت عاطفی، روش تدریس، نحوه ارزیابی و سبک ارتباطی با دو متغیر روان شناختی کلیدی یعنی اعتماد به نفس و استرس تحصیلی دانش آموزان پرداخته شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه های سوم تا ششم ابتدایی شهرستان زرقان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها نمونه ای متشکل از ۲۴۰ نفر به روش خوشه ای تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت، پرسشنامه استرس تحصیلی سارسون و پرسشنامه محقق ساخته درباره رفتارهای معلمان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آماری نظیر ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون و آزمون t تحلیل گردید. نتایج نشان داد که میان رفتارهای حمایت گرایانه، تشویقی و مبتنی بر مشارکت معلم و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد (۰.۰۱). همچنین رفتارهای تنبیهی و سخت گیرانه معلمان با افزایش استرس تحصیلی دانش آموزان ارتباط مستقیم دارد. این یافته ها تاکید می کنند که آموزش مهارت های ارتباطی، روان شناختی و تربیتی به معلمان می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا کند به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته ای چون شهرستان زرقان.

کلیدواژه ها:

زرقان ، دانش آموز ، معلم ، ابتدایی