رابطه مکانیسم های دفاعی و کمال گرایی در دانش آموزان دختر دبیرستانی

: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی مکانیسم های دفاعی و کمال گرایی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم (۱۵ تا ۱۸ سال) در دبیرستان عفاف شهرستان کاشمر انجام شد. روش: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دبیرستان عفاف در سال تحصیلی۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۲۴۰ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد مکانیسم های دفاعی (DSQ-۴۰) و کمال گرایی هیل (HPI) استفاده شد. با توجه به غیرنرمال بودن توزیع داده ها (بر اساس آزمون کولموگروف-اسمیرنوف)، تحلیل ها با آزمون های ناپارامتریک همبستگی اسپیرمن و فریدمن در SPSS انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین مکانیسم های دفاعی و کمال گرایی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد( =r۰.۶۸، >p۰.۰۱). آزمون فریدمن نیز تفاوت معناداری بین اهمیت ادراکی دو متغیر نشان داد( =χ²۱۴۲.۶۵، =df۱، > p۰.۰۰۱ )؛ به طوری که مکانیسم های دفاعی های دفاعی با میانگین رتبه۲.۴۵ در جایگاه نخست و کمال گرایی با میانگین رتبه۱.۵۵ در جایگاه دوم قرار گرفت.ضرایب آلفای کرونباخ برای کمال گرایی ۰.۸۹و برای مکانیسم های دفاعی ۰.۸۱به دست آمد. نتیجه گیری: مکانیسم های دفاعی به عنوان مکانیسم های زیربنایی روانی، نقش تعیین کننده ای در بروز رفتارهای کمال گرایانه دانش آموزان دارند. بر این اساس، دانش آموزانی که از مکانیسم های رشدیافته استفاده می کنند، کمال گرایی سازگارتری را تجربه می نمایند.

کلیدواژه ها:

مکانیسم های دفاعی ، کمال گرایی ، دانش آموزان ، نوجوانان