واکاوی حقوقی و جرم شناختی جرم انگاری خشونت خانگی با تاکید بر چالش های اثبات در دادگاه ها

پژوهش حاضر با هدف واکاوی چالش های حقوقی، فقهی و قضایی در حوزه جرم انگاری و اثبات خشونت خانگی علیه زنان در نظام حقوقی ایران انجام شده است. با توجه به تبدیل شدن خشونت خانگی از یک مسئله خصوصی به یک نقض فاحش حقوق بشر، این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و مقالات علمی، به بررسی شکاف میان «مبانی نظری قوی» و «اجرای ضعیف» در نظام کیفری ایران پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اگرچه مبانی فقهی و حقوقی (مانند قواعد لا ضرر و نفی عسر و حرج) بر جرم انگاری این رفتارها دلالت دارند، اما ناکارآمدی ادله اثبات سنتی (اقرار و شهادت شهود)، ماهیت پنهان جرایم در حریم خانه، و نگاه جنسیت محور و محافظه کارانه در رویه قضایی، منجر به فرار مجرمان از مجازات و تداوم چرخه خشونت شده است. همچنین، تحقیق حاکی از آن است که خشونت خانگی یکی از عوامل اصلی گسست خانواده و افزایش نرخ طلاق است که پیامدهای مخرب اجتماعی و روانی برای کودکان و جامعه دارد. این پژوهش با نقد خلاهای قانونی و موانع اثباتی، پیشنهاد می کند که با تصویب قانون جامع مبارزه با خشونت خانگی، پذیرش ادله نوین اثبات (مانند گزارش های روانشناسی و ادله دیجیتال)، تخصصی سازی دادگاه ها و آموزش قضات، می توان به عدالت کیفری و حمایت موثر از قربانیان دست یافت.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، جرم انگاری ، ادله اثبات ، حقوق زنان ، رویه قضایی ، فقه جزا ، نظام کیفری ایران ، آسیب های اجتماعی ، طلاق ، حقوق بشر