نقش حواسپرتی های محیطی در کاهش عمق پردازش اطلاعات دانش آموزان ابتدایی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFERPS01_4793
تاریخ نمایه سازی: 3 خرداد 1405
چکیده مقاله:
چکیدهدر عصر حاضر، محیط های یادگیری دانش آموزان به طور فزاینده ای مملو از محرک های متنوع و گاه مزاحم است. از تلویزیون و تبلت در خانه گرفته تا صداهای کلاس، تلفن همراه والدین و حتی تغییرات ناگهانی در فضای آموزشی، همه و همه می توانند به عنوان حواسپرتی های محیطی عمل کنند و فرایند یادگیری را تحت تاثیر قرار دهند. این موضوع در مورد دانش آموزان دوره ابتدایی از اهمیت مضاعفی برخوردار است، زیرا ظرفیت توجه آنان هنوز در حال رشد است و مهارت های خودتنظیمی توجه و مقاومت در برابر عوامل مزاحم در این دوره به طور کامل توسعه نیافته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش حواسپرتی های محیطی در کاهش عمق پردازش اطلاعات دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع مطالعات کتابخانه ای و مروری بوده و با جستجو در پایگاه های داده معتبر فارسی و لاتین، منابع مرتبط با موضوع شناسایی، انتخاب و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که حواسپرتی های محیطی از طریق چندین مکانیسم بر کاهش عمق پردازش اطلاعات تاثیر می گذارند: نخست، افزایش بار شناختی اضافی که منابع محدود توجه و حافظه کاری را اشغال می کند؛ دوم، ایجاد تکه تکه شدن توجه و جلوگیری از شکل گیری رمزگردانی یکپارچه و پیوسته؛ سوم، کاهش فرصت برای بازیابی فعال و خودآزمایی؛ و چهارم، افزایش خطاهای پردازشی و سطحی شدن رمزگردانی. دانش آموزان ابتدایی به دلیل ظرفیت محدود حافظه کاری، ضعف در مهارت های بازداری شناختی و نابالغی قشر پیشانی مغز، به طور ویژه ای در برابر حواسپرتی های محیطی آسیب پذیر هستند. پژوهش ها نشان داده اند که حتی حواسپرتی های ظاهری جزئی مانند صدای آرام یک دستگاه تهویه یا حرکت فردی در محیط کلاس، می تواند عمق پردازش را به طور معناداری کاهش دهد و منجر به یادگیری سطحی و فراموشی سریع شود. همچنین، انواع مختلف حواسپرتی (شنیداری، دیداری، لمسی و شناختی) تاثیرات متفاوتی بر فرایند پردازش دارند و تاثیر ترکیبی آنان به مراتب بیشتر از تاثیر هر یک به تنهایی است. نتیجه اصلی پژوهش آن است که حواسپرتی های محیطی یکی از مهم ترین موانع دستیابی به یادگیری عمیق و پایدار در دانش آموزان ابتدایی محسوب می شوند و مدیریت و کاهش آنان باید به عنوان یک اولویت آموزشی در نظر گرفته شود. بر این اساس، به معلمان، والدین و طراحان آموزشی توصیه می شود که با طراحی محیط های یادگیری عاری از عوامل مزاحم، آموزش مهارت های توجه انتخابی و مقاومت در برابر حواسپرتی، محدود کردن همزمانی رسانه ها، و استفاده از راهبردهای جلب و حفظ توجه، زمینه را برای پردازش عمیق تر اطلاعات و یادگیری پایدارتر فراهم آورند. کلیدواژه ها: حواسپرتی محیطی، عمق پردازش، توجه، دانش آموزان ابتدایی، حافظه کاری، رمزگردانی اطلاعات، یادگیری سطحی.
نویسندگان