اثربخشی مداخلات روانشناختی مدرسه- محور در کاهش تروماهای ناشی از حملات هوایی آمریکا بر دانش آموزان ایرانی

حملات هوایی ایالات متحده در اسفندماه ۱۴۰۴ و پیامدهای متعاقب آن، فصل جدیدی از چالش های سلامت روان را در میان دانش آموزان ایرانی گشوده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین اثربخشی مداخلات روان شناختی مدرسه محور در کاهش تروماهای ناشی از این تهاجمات تدوین شده است. روش تحقیق در این مطالعه به صورت مروری-تحلیلی و بر پایه بررسی پروتکل های مداخله در بحران بومی سازی شده است. یافته ها نشان می دهد که مدرسه به عنوان یک نهاد واسط، از طریق اجرای مدل هایی نظیر کمک های اولیه روان شناختی (PFA) و درمان شناختی-رفتاری تروما (CBITS)، نقش بی بدیلی در کاهش نشانه های اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و ارتقای تاب آوری ملی ایفا می کند. همچنین، تلفیق رویکردهای علمی با آموزه های معنوی و هویت ملی، منجر به معنابخشی به رنج و مقابله موثر با جنگ شناختی دشمن شده است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که تبدیل مدارس به سنگرهای دفاع روانی، نه تنها سلامت روان دانش آموزان را صیانت می کند، بلکه پایداری جامعه در برابر تهدیدات آتی را تضمین می نماید.

کلیدواژه ها:

تروما ، حملات هوایی ، مداخلات مدرسه محور ، تاب آوری ، دانش آموزان ایرانی.