چگونه توانستم یادگیری ضرب را برای دانش آموزانم جذاب تر کنم؟

این اقدام پژوهی با هدف حل همزمان دو مسئله وابسته به هم در کلاس دوپایه (سوم و چهارم) دبستان شهید رحیمی روستای اسلام آباد شیراز انجام شد. مسئله اول: بیزاری و افت یادگیری مبحث ضرب در ۹ دانش آموز پایه سوم. مسئله دوم: ضعف پایدار و فراموشی جدول ضرب در ۴ نفر از ۸ دانش آموز پایه چهارم که در اثر روش های سنتی و حفظی سال قبل ایجاد شده بود. بستر پژوهش، مدرسه ای روستایی با امکانات محدود بود. من به عنوان آموزگار دوپایه، از ابتدای سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴، به جای تدریس جداگانه و موازی دو پایه، رویکرد «یادگیری تلفیقی-بازی محور» را طراحی کردم. راهکار اصلی، انجام بازی های گروهی ضرب بود که در آن دانش آموزان پایه چهارم (با ضعف قبلی) در نقش «همیار» در کنار پایه سوم قرار می گرفتند و با هم مسابقه می دادند. این روش همزمان سه هدف را دنبال می کرد: ۱) آموزش مفهومی و جذاب ضرب به پایه سوم بدون ایجاد ترس. ۲) تثبیت مجدد و عمیق جدول ضرب برای پایه چهارم بدون احساس تحقیر. ۳) تقویت مهارت های اجتماعی و مسئولیت پذیری در فضای دوپایه. در ادامه و در ماه پایانی سال و همزمان با وقوع جنگ و مجازی شدن ناگهانی آموزش، همین رویه با طراحی «بازی آنلاین ضرب» در بستر شاد ادامه یافت. نتایج ارزشیابی پایانی نشان داد: میانگین نمرات ضرب در پایه سوم از ۴۵ به ۸۲ درصد و در پایه چهارم از ۵۵ به ۷۸ درصد افزایش یافت. همچنین ۱۰۰٪ دانش آموزان هر دو پایه، نگرش مثبت نسبت به ضرب پیدا کردند. این اقدام پژوهشی نشان می دهد که در کلاس های چندپایه، طراحی فعالیت های تلفیقی و بازی محور می تواند به طور همزمان مشکل عقب ماندگی تحصیلی یک پایه را درمان و از ایجاد مشکل مشابه در پایه دیگر جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری دو پایه ، ضرب ، بازی آنلاین ، کلاس چندپایه ، آموزش مجازی بحرانی