رویکردی بین الملل به عوامل جرم خیزی و تبیین ابعاد فضایی وقوع جرائم در فضاهای عمومی شهری؛ مطالعه موردی: پارک های شهری الیگودرز

در دهه های اخیر، تحلیل فضایی جرم خیزی در فضاهای عمومی شهری با اتکا بر ادبیات بین المللی و بهره گیری از رهیافت های نوین جغرافیای جرم، به عنوان یکی از کارآمدترین روش ها برای تبیین الگوهای مکانی بزهکاری مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی بین الملل و بهره گیری از چارچوب های نظری رایج در سطح جهانی، به واکاوی الگوهای فضایی جرائم و عوامل موثر بر وقوع آن ها در پارک های شهری شهرستان الیگودرز می پردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی است و داده های جرم با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) و تکنیک های آماری فضایی نظیر تحلیل Kernel Density، شاخص خودهمبستگی موران و مدل سازی رگرسیون وزنی جغرافیایی (GWR) مورد پردازش قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که الگوی توزیع جرائم در پارک های شهری الیگودرز دارای خوشه بندی فضایی معناداری بوده و با برخی مولفه های محیطی و کالبدی همبستگی قابل توجهی دارد. عواملی همچون کاهش نظارت طبیعی، اختلال در پیوستگی بصری، ناکافی بودن روشنایی، موقعیت قرارگیری در پهنه های کم تردد و وجود کاربری های ناسازگار پیرامونی، بیشترین نقش را در افزایش احتمال وقوع جرم داشته اند. نتایج همچنین همخوانی قابل توجهی میان یافته های این مطالعه و الگوهای مستند در تحقیقات بین المللی پیرامون رابطه محیط مصنوع و بزهکاری نشان می دهد. در پایان، پیشنهادهای مبتنی بر طراحی محیطی، ارتقای کیفیت فضاهای سبز شهری و مدیریت پیشگیرانه جرم، به منظور بهبود امنیت پارک های شهری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

حقوق بین الملل ، پارک های شهری ، جرم خیزی ، شهرستان الیگودرز