ارتباط تراکم سالن با شیوع آسیت در جوجه های گوشتی در شرایط اقلیم گرم

سندرم آسیت که با نام افتادگی آب شکم یا پرفشاری خون ریوی نیز شناخته می شود، یکی از مهم ترین و پرهزینه ترین اختلالات متابولیک در صنعت پرورش جوجه های گوشتی در سراسر جهان محسوب می گردد. این سندرم که با تجمع مایع سروزی در حفره شکمی مشخص می شود، عمدتا در هفته های پایانی دوره پرورش و در پرندگانی که از رشد سریعی برخوردار هستند، بروز می یابد. در این میان، تراکم بالای پرورش در سالن و شرایط اقلیم گرم به عنوان دو عامل خطر اصلی شناخته شده اند که به طور مستقل و گاهی توامان، میزان بروز آسیت را به شدت افزایش می دهند. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی مکانیسم های فیزیولوژیک و پاتولوژیک ارتباط بین تراکم بالای سالن و شیوع آسیت در جوجه های گوشتی پرورش یافته در اقلیم گرم می پردازد. نتایج بررسی حاضر نشان می دهد که تراکم بالا با کاهش موثر تهویه، افزایش تجمع گازهای سمی مانند آمونیاک و دی اکسید کربن، کاهش دسترسی به آب و دان، افزایش رقابت اجتماعی و در نتیجه تشدید تنش حرارتی و هیپوکسی محیطی، زنجیره ای از رویدادهای فیزیولوژیک را فعال می کند که در نهایت به نارسایی قلب راست و آسیت ختم می شود. در پایان مقاله، راهکارهای عملی مدیریتی از جمله اصلاح تراکم بر اساس اقلیم، بهبود سیستم های تهویه، استراتژی های تغذیه ای ویژه، مدیریت آب و بستر و انتخاب ژنتیک مقاوم ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

آسیت ، جوجه گوشتی ، تراکم سالن ، اقلیم گرم ، تنش حرارتی ، سندرم فشار خون ریوی