نقش مدیریت زمان در تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان با بازخورد محبت آمیز معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت زمان در تقویت تاب آوری تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر بازخورد محبت آمیز معلمان انجام شد. در این مطالعه، تلاش شد تا رابطه میان مهارت های مدیریت زمان به عنوان یکی از مولفه های خودتنظیمی یادگیری و میزان تاب آوری تحصیلی که شاخصی از پایداری روانی و انگیزشی دانش آموزان در مواجهه با چالش های آموزشی است، تبیین شود. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی ومتوسطه یکی از مدارس بود که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۲۵۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه مدیریت زمان، تاب آوری تحصیلی و بازخورد محبت آمیز معلم بود که روایی و پایایی مطلوبی داشتند. تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل معادلات ساختاری و نرم افزار SPSS و AMOS انجام شد. نتایج نشان داد بین مدیریت زمان و تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و بازخورد محبت آمیز معلمان نقش میانجی در تقویت این رابطه ایفا می کند. به بیان دیگر، هر چه معلمان با حمایت عاطفی و بازخورد مثبت بیشتری با دانش آموزان تعامل کنند، توان استفاده موثر از زمان و در نتیجه تاب آوری تحصیلی آنان افزایش می یابد. یافته ها تاکید می کنند که آموزش مهارت های مدیریت زمان همراه با ایجاد فضای ارتباطی مثبت در کلاس، می تواند ابزاری موثر برای ارتقای عملکرد تحصیلی و پایداری روانی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، تاب آوری تحصیلی ، بازخورد محبت آمیز معلم ، خودتنظیمی یادگیری ، انگیزش تحصیلی