جایگاه فناوری در نظام های آموزشی نوین

فناوری یکی از مولفه های حیاتی تحول در نظام های آموزشی معاصر است و نقش آن در ایجاد محیط های یادگیری غنی، انعطاف پذیر و مشارکتی به صورت گسترده در پژوهش های داخلی تاکید شده است (فتحی واجارگاه، ۱۳۹۵). فناوری های آموزشی از ابزارهای ساده چندرسانه ای تا محیط های یادگیری هوشمند، پلتفرم های مجازی و سیستم های مدیریت یادگیری را شامل می شود و با فراهم سازی امکانات جدید برای آموزش، به ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری کمک می کند. در نظام های نوین، فناوری نه تنها به عنوان ابزار آموزش، بلکه به عنوان روش، محیط و حتی محتوا در نظر گرفته می شود و نقشی کلیدی در دسترسی پذیری، عدالت آموزشی و شخصی سازی یادگیری دارد (قدسی، ۱۳۹۸).