نقش قصه گویی دفاع مقدس بر تقویت تاب آوری روانی و امید به آینده در کودکان مناطق مرزی

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی کیفی نقش قصه گویی دفاع مقدس بر تقویت تاب آوری روانی و امید به آینده در کودکان مدارس مناطق مرزی، در مواجهه با تروماهای ناشی از حملات هوایی اسفندماه ۱۴۰۴ و سوگ ملی ناشی از شهادت رهبر معظم انقلاب بود. روش پژوهش، کیفی و با راهبرد تحلیل مضمون انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی در مناطق مرزی بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۲۰ نفر از آنان جهت شرکت در مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته و جلسات قصه گویی تعاملی انتخاب شدند. داده های حاصل از مصاحبه ها و مشاهدات مشارکت کنندگان، طی فرآیند کدگذاری تحلیل گردید. یافته ها منجر به شناسایی سه مضمون فراگیر اصلی شد: الگوسازی قهرمانانه و جایگزینی ترس با افتخار، معنابخشی به رنج و بازسازی امنیت نمادین و تولید امید از طریق روایت تداوم. نتایج نشان داد که قصه گویی دفاع مقدس با تغییر هویت کودک از قربانی به مدافع و پیوند دادن بحران های فعلی به حماسه های تاریخی، منجر به افزایش معنادار تاب آوری و بازگشت امید به آینده در دانش آموزان می گردد. بر این اساس، استفاده از روایت درمانی حماسی به عنوان یک استراتژی در پدافند غیرعامل و سلامت روان مدرسه محور در مناطق مرزی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

قصه گویی دفاع مقدس ، تاب آوری روانی ، امید به آینده ، کودکان مناطق مرزی ، تروما.