نقش بیوشیمی استرس در فرایند یادگیری و حافظه دانش آموزان

استرس با فعال سازی مسیرهای بیوشیمیایی مانند محور HPA و ترشح کورتیزول نقش مهمی در تنظیم یادگیری و حافظه دانش آموزان دارد. افزایش هورمون های استرس می تواند کارکرد هیپوکامپ، تمرکز، توجه پایدار و رمزگذاری حافظه بلندمدت را مختل کند و منجر به افت عملکرد تحصیلی شود. این مقاله با بررسی نقش انتقال دهنده های عصبی، کورتیزول، کاتکولامین ها و ساختارهای مغزی در شرایط استرس تحصیلی نشان می دهد که استرس کوتاه مدت می تواند یادگیری را بهبود دهد اما استرس مزمن ظرفیت شناختی را کاهش می دهد. در پایان راهکارهای مبتنی بر علوم اعصاب برای کاهش استرس و ارتقای حافظه ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بیوشیمی استرس ، کورتیزول ، هیپوکامپ