نقش هوش مصنوعی در ارتقای عدالت آموزشی در مدارس ایران در قرن بیست و یکم

تحولات شگرف فناوری در قرن بیست و یکم چشم انداز جدیدی را در برابر نظام های آموزشی جهان گشوده است. در این میان هوش مصنوعی به عنوان یکی از اثرگذارترین شاخه های فناوری ظرفیت بی سابقه ای برای ارتقای کیفیت و عدالت آموزشی فراهم کرده است. عدالت آموزشی به عنوان یکی از اصول بنیادین توسعه ی پایدار به معنای دسترسی برابر همه ی دانش آموزان به فرصت های یادگیری باکیفیت است. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای عدالت آموزشی در مدارس ایران تدوین شده و با رویکرد تحلیلی-تطبیقی، ابعاد گوناگون این مسئله را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که کاربرد فناوری های هوش مصنوعی در زمینه هایی همچون تشخیص سطح، یادگیری آموزش تطبیقی، تحلیل داده های تحصیلی و آموزش مجازی می تواند موجب کاهش نابرابری های آموزشی گردد. با این حال چالش هایی چون کمبود زیرساخت فناورانه، ناآمادگی نیروی انسانی، ضعف سیاست گذاری و مسائل فرهنگی از موانع اصلی بهره گیری موثر از این ظرفیت ها در ایران به شمار می رود. در پایان پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی جهت تقویت عدالت آموزشی در پرتو فناوری های نوین ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، مدارس ایران ، فناوری آموزشی ، برابری فرصت های یادگیری