اثر ناامنی شغلی بر رفتار کناره گیری روانی و درگیر شدن در شغل معلمان تربیت بدنی حق التدریس

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر ناامنی شغلی بر رفتار کناره گیری روانی و درگیر شدن در شغل معلمان تربیت بدنی حق التدریس بود. تمامی معلمان تربیت بدنی حق التدریس استان گلستان (۲۲۷ نفر) تشکیل دهنده جامعه آماری این پژوهش بودند. با استفاده از فرمول کوکران تعداد نمونه مورد نیاز برای این پژوهش ۱۴۳ معلم تربیت بدنی برآورد شد. برای انتخاب نمونه از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای استفاده شد. ابزار اندازه گیری متغیرها در این تحقیق شامل سه پرسشنامه استاندارد ناامنی شغلی (بلوتنبرگ و ریچتر، ۲۰۲۰)، رفتار کناره گیری روانی (آگراوال و همکاران، ۲۰۲۰) و درگیر شدن در شغل (شائوفولی و همکاران، ۲۰۰۶) بود. تحلیل داده های به دست آمده به شکل توصیفی و استنباطی توسط برنامه های آماری SPSS و Smart PLS انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد اثر ناامنی شغلی بر رفتار کناره گیری روانی معلمان تربیت بدنی حق التدریس مثبت و معنی دار است. بخش دیگری از نتایج نشان داد ناامنی شغلی اثر منفی و معنی داری بر درگیر شدن در شغل معلمان تربیت بدنی دارد. در نهایت نتایج اثر ناامنی شغلی بر درگیر شدن در شغل معلمان تربیت بدنی حق التدریس با نقش میانجی رفتار کناره گیری روانی را تایید نمود. تدوین سیاست های مناسب در خصوص استفاده از معلمان تربیت بدنی حق التدریس و همچنین توجه به نیازهای فردی و شغلی این معلمان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ناامنی شغلی ، کناره گیری روانی ، درگیر شدن در شغل ، معلمان تربیت بدنی