رابطه خود شفقتی و تنظیم هیجان با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر دوره متوسطه ناحیه ۱ شهر کرمان

بر پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خود شفقتی و تنظیم هیجان با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر دوره متوسطه ناحیه ۱ شهر کرمان انجام پذیرفته است. روش تحقیق حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه ناحیه ۱ شهر کرمان ۵۰۰۰ نفر می باشد که بر اساس فرمول کوکران ۳۷۳ نفر از آنان بصورت نمونه مورد پیمایش قرار گرفتند. پرسشنامه ها اساس پرسشنامه استاندارد استفاده شده است که مشابه این پرسشنامه در تحقیقات قبلی استفاده شده است و ضریب روایی پرسشنامه های خود شفقتی و تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی به ترتیب ۰/۹۴۴ و ۰/۹۱۹ و ۰/۹۲۶ تعیین گردیده است. در این پژوهش به منظور تعیین پایایی آزمون از روش آلفای کرونباخ استفاده گردید. این روش برای محاسبه هماهنگی درونی ابزار اندازه گیری که خصیصه های مختلف را اندازه گیری می کند به کار می رود. در این پژوهش میزان پایایی پرسشنامه های خود شفقتی و تنظیم هیجان و سازگاری اجتماعی به ترتیب ۰/۹، ۰/۹۲۷ و ۰/۹۴۸ محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تجزیه و تحلیل همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد که بین خود شفقتی و تنظیم هیجان با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر دوره متوسطه ناحیه ۱ شهر کرمان رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خود شفقتی ، تنظیم هیجان ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان دختر دوره متوسطه ناحیه ۱ شهر کرمان